تولدم مبارک!

barane1983 — Mon, 14 Jul 2008 11:58:18 GMT

بیست و پنجم تیرماه یک روز کاملن معمولیه. روز تأمین اجتماعی و یکی از روزهای گرم تابستون.

برای مامان من اما یه مقدار خاص بوده. اونم سال 62. تو اوج جنگ و زمانی که بیمارستان ها پر از مجروح های جنگی بوده و یک زائو خیلی نمی تونسته اهمیت داشته باشه. قضیه طوری پیش می ره که مامان طفلکی من کنار یه نیمکت چوبی تو راهروی بیمارستان درد می کشیده و انقدر صبور بوده که صداش هم در نمی اومده. هر مجروحی هم که از کنارش رد می شده و وضعش رو می دیده می گفته: خانم دعا کن هم رزم هامون پیروز بشن. خدا دعای زن زائو رو قبول میکنه. (اوه مای گاد!! ها نوستالژیک واز ایت!!)

این طوری می شه که مامی جونم یه صبح تا شب درد می کشه و اواخر شب یعنی ساعت های 30/2 نیمه شب نجمه خانم تصمیم نهایی رو برای ورود به این دنیا اتخاذ می کنند و تشریف فرما می شن. مامانم می گه سخت ترین زایمانش بوده و من هم می گم صد البته ارزشش رو داشته!! و اونم همیشه می گه زرشک!! خلاصه که بیست و پنج سال پیش در چنین روزی بنده پا به این کره خاکی می گذارم .

همیشه فکر می کردم کسی که بیست و پنج سالش باشه خیلی بزرگه و باید خیلی از کارها رو انجام نده و خیلی خانم باشه و الی آخر.

امروز ، در آستانه بیست و پنج سالگی و وقتی که شاید خیلی ها فکر کنند بزرگ بودن و خانم بودن مهم ترین ویژگی این سن و ساله، خوشحالم که اعتراف کنم هنوز یک دختر بچه ی شر و شیطون و گاهی وقتا غر غرو و لجباز و اکثر مواقع (سعی می کنم ) مهربون با یه دنیا آرزوی کوچیک و بزرگ هستم که امیدوارم وقتی پنجاه سالم هم شد این حس و حال رو حفظ کنم.

تنها تفاوتی که با سال قبل دارم اینه که باید به کرم های محافظت پوست 25+ مراجعه کنم و یه مقدار بیشتر مراقب سلامتی و شادابی ام باشم. جدن حس خیلی خیلی خوبیه این بیست و پنج سالگی و با تمام وجودم دارم احساسش می کنم.

امیدوارم سال دیگه این موقع انسانی تر به زندگی نگاه کنم و دلم و قلبم و احساسم لطیف تر از امروز باشه.

انرژی های مثبتتون رو ازم دریغ نکنید.

مراسم تولد فردا عصر در کافه شوکا برگزار می گردد.

حضور سروران گرامی باعث امتنان خواهد بود.

Insomnia

barane1983 — Thu, 10 Jul 2008 08:53:18 GMT

فقط دو ساعت خواب عصرگاهی، اونم وقتی که تو شرکت اضافه کاری نمی مونی و برنامه خاصی هم نداری. کتاب آخرت تازه تموم شده و هنوز کتاب جدیدی به دستت نرسیده و می رسی خونه. دوست جون تا ساعت 6 باید بمونه سر کار جدیدش و اگر هم قرار باشه همدیگه رو ببینین زودتر از 8 امکان نداره. و تو رأس 5 می رسی خون!! خاله رفته حموم شوفاژها سرد بودن و خودشو مثل دلمه پیچیده تو پتو و خوابیده رو تختش.

از صبح تو شرکت مثل گردی ها چرت زدی (به دلایل کاملن نامعلوم!) و خوب الان یه خواب عصرگاهی باید بچسبه. و تو این خبط رو می کنی وکپه مرگت رو می گذاری!! بماند که شب بهت خیلی خوش می گذره و تفریح سالمت با دوست جون از نوع کاملن فرهنگی شامل مقادیری چای و میوه و گز اصفهان و گلاب به روتوون روم به دیوار یکم تخمه آفتابگردون تو پارک اندیشه و زیر انداز و قلیونی که روت نمی شه از تو سبد پیک نیکتون دربیارین چون همین هفته پیش تو شیان نزدیک بود بخاطرش به اف برین و خلاصه سر جمع شب خوبی داشته باشی.

بعد برسی خونه. دوباره یکم هله هوله کنی تا وقت خوابت برسه و بعدشم یا علی!! خدا بده خواب!! دو قدم مانده به صبح و مصاحبه فریدون جیرانی با مهناز افشار از شبکه 4 رو تا ساعت 1 شب دنبال کنی و بعدش بیخوابی! هی فکر کنی، فکر کنی، فکر کنی اما بازم خوابت نبره. دو تا گله گوسفند از جلوت رژه برن بازم نخوابی. دلت دوست جونت رو بخواد و بدونی از خستگی بیهوش شده و بهش حتی یه دونه اس ام اس هم دلت نیاد بزنی نکنه با صداش از خواب ناز بیدار شه و بدخواب شه و صبح خواب بمونه و سرکار جدید کسل باشه و برای آینده شغلی اش خوب نباشه. به همه اینا فک کنی ولی بعدش بازم نخوابی. هی نخوابی هی نخوابی. یاد تمام غلط هایی بیفتی که کردی و نباید می کردی. حرفهایی که زدی و غلط کردی اصلن! این چه حرفی بود پریروز برگشتی به مامانت پای تلفن گفتی دختره ی الاغ؟؟ خجالت نکشیدی بیشعور! بعد گریت بگیره و بگی اگه یه قطره اشک بریزی انچنان می زنم تو سرت که یه عمر بیخواب بشی و بعدش از طرز حرف زدنت با خودت خجالت بکشی و بازم نخوابی.

یاد تمام فرصت هات بیفتی که راحت از دست دادی. یاد تمام تنبلی هات تو سال کنکور بیفتی و دلت بخواد خودتو جر بدی ! اما هیچ فایده ای نداره. لطف کن برای فوق یه رشته بهتری پیدا کن انقدر هم نصفه شبی مخ منو گاز نگیر. یاد دوست هات بیفتی. یاد بی معرفتی های خیلیا بیفتی. به این دنیای کثیف فحش بدی و بعدش به اشتباهت پی ببری و بشینی بازم خیام نازنینت رو بخونی تا خوابت ببره.

این می شه نتیجه اش که از صبح عینهو میش گیج ( اصطلاح اسپشیال مامانمه) دو دو بزنی و نفهمی چیکار داری می کنی. هزار جور فکر بی ربط در ادامه مباحث کلیدی شب گذشته بیاد تو مخت و تو عاجزانه دنبالشون کنی.

فکری ام حسابی. حالا اینا خوبه یا بده؟؟ اینکه 90 درصد مواقع آدم در طول روز انقدر از خودش کار بکشه که شب فرصت فکر کردن نداشته باشه و تا پاش برسه به تختخواب بیهوش بشه!! یا اینکه هر از چند گاهی یه همچین شبهایی رو هم داشته باشه و یه ریویو ای بکنی زندگی شو !! این البته جدا از لحظات ارادی فکر کردن و تصمیم گیری هست که با میل و رغبت خودت انجام می دی و صد البته به چیزایی فک می کنی که دوست داری. اگه خوبه چرا فرداش دهنت آسفالت می شه؟؟؟

بعد نوشت . خدا را خدا را که غافل نشوید از گوگل ریدر. همانا برای رستگاری شما آفریده شده است اگر آگاه باشید.

( پلیز زحمت من رو هم کم کنید هی نیام جار بزنم بَبَم جان! آپ بیدم. البته تقصیر خودمه ها! انقدر دیر به دیر آپ می کنم ملت یادشون می ره من رو!)

ملخ

تولدم مبارک!

Insomnia